مجله تفر یحی آموزشی

تخریب تاریخی ترین قبرستان جهان اسلام Reviewed by Momizat on . تخریب تاریخی ترین قبرستان جهان اسلام بقیـع تنها یک گورستان نیسـت، بلکه گنجیـنه تاریخ اسلام است. قبور چـهار امام معصوم شیعیـان و نیز قبور همسـران، دختران، برخی ف تخریب تاریخی ترین قبرستان جهان اسلام بقیـع تنها یک گورستان نیسـت، بلکه گنجیـنه تاریخ اسلام است. قبور چـهار امام معصوم شیعیـان و نیز قبور همسـران، دختران، برخی ف Rating: 0

تخریب تاریخی ترین قبرستان جهان اسلام

تخریب تاریخی ترین قبرستان جهان اسلام

بقیـع تنها یک گورستان نیسـت، بلکه گنجیـنه تاریخ اسلام است. قبور چـهار امام معصوم شیعیـان و نیز قبور همسـران، دختران، برخی فرزنـدان، اصحاب، تابعین و بستگـان پیامبرخدا(صلی الله علیه وآله) و نزدیک به ده هـزار نفر از شخصیتهای نامـدار تاریخ اسلام در آنجا واقع اسـت. پیشینه این قبرستـان به دوران قبل از اسلام می‌رسـد، لیکن در اسنـاد به روشنی مشخص نیسـت که قدمت آن به چه تاریخی مربوط اسـت و از چه زمان مردمان مدینـه جنازه درگذشتگان خود را در ایـن گورستان به خاک می‌سپـرده‌اند.

منابع تاریخـی گواهی می‌دهد که پیـش از هجرت، مردم مدینه اجسـاد مردگان خود را در دو گورستـانِ «بنی حرام» و «بنی سـالم» و گاهی نیز در منـازل خود دفن می‌کردند.(تاریخ حرم ائمّه بقیع، ۶۱)

لیکن بـا هجرت مسلمانان به مدینـه، بقیع تنها قبرستان مسلمانان گردیـد و به مرور زمان و با دفن اجسـاد تعدادِ زیادی از صحابـه و تابعین و نیز همسـران و دختران و فرزندان و اهلبیت رسول الله(صلی الله علیه وآله) از اهمیـت ویژهای برخوردار شـد.(مدینه شناسی، ۱/۳۲۱) و گورستانهـای پیشین، رفته رفته به حالت متروکـه در آمد و از میان رفت.

۲

در بقیـع اولین کسی که از انصـار دفن شده است «اسعد بن زراره» و از مهـاجرین «عثمان بن مظعون» بـوده است. پس از فـوت ابراهیم فرزند رسـول خدا(صلی الله علیه و آله) آن حضرت به صحـابه فرمودند ابراهیم را بـه سلف صـالح ما عثمان لاحق کنیـد و در کنار او به خاک بسپـارید. پس از دفن شدن ابراهیم در بقیـع، مردم مدینه علاقه‌مند شدنـد پیکر اقوام و عشیره خود را در آنجـا دفن کنند و هر یک از قبایل مدینـه درختان و ریشه‌هـای بخشی از بقیـع را قطع و زمین آن را برای همیـن منظور آماده نمودند. در روایت آمده اسـت که: رسـول الله(صلی الله علیه وآله) به دسـتور خداوند، کنار این قبرستـان حضور می یافت و به مدفونین آن سـلام می‌کرد و برای آنـان از خداوند آمرزش می‌طلبید(اصول کافی، ۴/۵۵۹)

۳

بقیـع را از آن رو «بقیع الغرقد» نامیـده اند که نوعی درخت خـاردار در آنجا می‌روییده و نامش «غرقد» بـوده است. سپس آن درخـت از میان رفت اما نامش مانـدگار شد.(لسان العرب، ۱/۴۶۲)

بقیع تا یکصدسـال پیش، دیوار و حصـاری نداشت، اما اکنون با دیواری بلند محصـور گشته و از گذشته تاکنـون مسلمانان از هـر فرقه و مذهبی، پس از زیارت پیامبـرخدا(صلی الله علیه وآله) به اینـجا آمده، اهـل بیت پیامبر(صلی الله علیه وآله) و دیـگر آرمیدگان در این گورستان را زیارت مـی‌کنند. قبر امامان معصـوم(علیهم السلام) و تعداد دیگـری از دفن شدگان در بقیع نیز دارای قبـه و سایبان بوده، که در حمله وهابیـان تخریب گردید و اکنـون این قبرستـان به صورت فضای باز و سادهـای درآمده و تنها برخـی از قبور از دیواره‌های کوتاهی برخوردار اسـت.

*ساخت حرم و بارگاه برای مدفن ائمه اطهار(علیهمالسلام)

ساخت حـرم و بارگاه در بقیع در چند مرحله صورت گـرفت. پس از زمان بنی‌امیه که شیعیـان در سختترین شـرایط به سر می‌بردنـد و حتی جرأت اظهار عقیـده خود را نداشتند عباسی‌ها به روی کار آمدنـد و در این زمان بود کـه شیعیـان به آزادی‌هایی دست یافتنـد، تا جایی که سفاح به حقانیـت امیرمؤمنان علی (علیهالسلام) اعتـراف کرد و اقدام به بازگردانـدن فدک به بنی‌الحسن نمـود. طبیعی است در چنین شـرایط و با برداشته شدن همـه موانع، شیعیـان خاندان عصمت و به ویژه سادات بنی‌الحـسن در تعمیر و توسعه مدفن ائمه بقیـع و تبدیل خانه عقیل به حرم به عنـوان یک وظیفه دینی و نماد مذهبی اهتمـام ورزند. همچنین انتساب عباسی‌ها به عباس؛ عموی پیامبر(صلی الله علیه و آله) مهمترین انگیزه برای شیعیان آن دوره بود که به تعمیر و توسعـه بارگاه جد خود اقدام کنند. بر اسـاس مدارک تاریخی پیکر مطهر امام صادق(علیهالسلام) در سال ۱۴۸ هـ . ق و پس از دوران خـلافت سفاح و منصور در سـال‌های ۱۳۶ تا ۱۵۷هـ . ق در داخل حرم و پس از تبدیل شـدن خانه عقیل به مسجـد و زیارتگاه عمومی در کـنار قبور ائمه سه‌گانه دفن شده است.

۴

متأسفانه در مورد تغییر و تحـولی که پس از این تاریخ تا قرن پنجم در این حـرم شریف به وجود آمده است، اطـلاع دقیق و مستنـد تاریخی در دست نیست ولی با توجه به بحث‌هـای گذشته به یقین این حرم در طول این سه قرن نیز مورد توجه عباسیـان و شیعیان بوده و در هر فرصت ممکن به تعمیر و تجدیـد بنای آن اهتمام ورزیده‌اند.

اما مرحله بعـدی تجدید بنای حرم از قرن پنجم آغاز شـده که خوشبختانه اسناد و مدارک تاریخی زیـادی در این زمینه وجود دارد. طبـق مدارک مسلم تاریخی، گنبد و بارگاه حرم ائمه بقیع که از نظر استحکام و ارتفاع، ظرافت و زیبایی بر همه قبه‌های موجود در بقیع تفوق داشته و به مدت هشتصد سال سر بر آسمان می‌سوده و نظر مورخان و جهانگردان را به خود جلب می‌کرد، به دستور «مجد‌الملک ابوالفضل اسعد بن محمد بن موسی البراوستانی القمی»، وزیر برکیارق از سلاطین سلجوقی در بین سال‌های ۴۸۶ الی ۴۹۸ هـ . ق ساخته شده است.

در این زمینه مورخ معروف ابن اثیر در حوادث سال ۴۹۵ هـ . ق می‌گوید: «در این سال امیر مدینه؛ منظور بن عماره حسینی دنیا را وداع گفت و او معماری را که از اهالی قم بود و از سوی مجد‌الملک براوستانی برای ساختن قبه حسن بن علی و عباس عموی پیامبر در مدینه به سر می‌برد، به قتل رسانید.»

۵

همچنین عبدالجلیل قزوینـی زنده (در سال ۵۵۶ ق) در کتاب النقض می‌گـوید: «قبه حسن بن علی که عـباس بن عبدالمطلب پـدر خلفا آنجا مدفون اسـت مجدالملک فرموده اسـت». شاید بهترین راه برای به دسـت آوردن کیفیت این بنای شـریف و مشخصات آن مراجعه به ثبت مشاهـدات و خاطرات مورخان و جهانگردان باشـد.

مشخصات «قبه‌ای بزرگ و سر به فلک کشـیده و بسیار مستحکم» مشترک در بین مشاهـدات مورخان می‌باشـد؛ جهانگردانی همچون ابن جبـیر ابن نجار در قرن هفتم، خالد بن عیسی البلوی المغربی و ابن بطوطه (جهانگرد معروف) در قرن هشـتم.

۶

اولین تعمیر در حرم ائمه بقیـع در سال ۵۱۹ هـ.ق و پس از گذشت بیسـت و چهار سال از ایجاد ساختمـان آن می‌باشد که به دستـور مسترشد بالله، خلیفه عباسـی انجام گرفته است. دومین تعمیـر در حرم بقیع بین سال‌هـای ۶۲۳ و ۶۴۰ هـ. ق به وسیله یکی دیـگر از خلفای عباسی به نام مستنـصر بالله انجام گرفته اسـت. تعمیر سوم حـرم شریف متعلق به اوایل قرن سیزدهم هجری است که به دسـتور سلطان محمود عثمانی انجام گرفته اسـت.
فرهاد میرزا که در سال ۱۲۹۲ هـ . ق به حج مشـرف شده است، می‌نویسد: «تعمیر بقعه مبارکه در بقیـع از سلطان محمودخان در سـنه ۱۲۳۴ هجری به دست محمدعلی پاشای مصری و به اـمر سلطان واقع شده است.»
۷

ویژگی‌ها و خصوصیت‌هـای معماری حرم شریف: آنکه حرم بقیع هشت ضلعی بـوده است. برای نمونه مـیرزا محمدحسین فراهانی که در سال ۱۳۰۲ هـ.ق ایـن حرم شریف را زیارت کـرده است، می‌گوید: «‌چهار نفر از ائمه اثنی عشر ـ صلوات الله علیهم اجمعین ـ اسـت که در بقعه بزرگی که به صورت هشت ضلعی سـاخته شده است واقع‌اند و اندرون و گنـبد آن سفیدکاری است.»

حرم بقـیع دارای دو در بوده است. ابن نجار مدینه‌شـناس معروف متوفای ۶۴۷ هـ.ق می‌گوید:«بقیـع دارای دو در بوده است که یکی از آنهـا همیشه و در تمام ساعات روز به روی زائرین بـاز بوده است.» بارگاه بقیع محـرابی هم داشته اسـت. حرم بقیع خادمانی نیز داشتـه است. این خدام شامل کفش‌دار و زیارتنامه‌خـوان بود.

امیـن‌الدوله در سفرنامه خود می‌نویسد: «یکشنبه یازدهم محرم ۱۳۱۶ هـ.ق هوای بقیـع و زیارت ائمه هدی کردم. آنجا جـز حاج صادق یزدی و یک ضعیفه کفش‌دار و یک سقـا کسی نبود. کلیددار، متولی و زیارتنـامه‌خوان هنوز نیامده بودند.»

همچنـین در برخی سفرنامه‌ها برای حرم تزئیـناتی ذکر شده و اینکه این حرم صحـن نداشته است.

۸

آنچه از تاریخ به دسـت می‌آید این است که قبـور ائمه بقیع و جناب عباس از قدیم‌الایام و بلـکه پیش‌تر از قرن هفتـم تا زمان تخریـب دارای ضریح‌های متعددی ‌بوده‌‌انـد که به مناسبت نزدیکی و اتصال قبـور ائمه (علیهمالسلام) همه آنها در داخـل یک ضریح و قبر عباس عمـوی پیامبر (صلی الله علیه و آله) به علت فاصـله آن با این قـبور دارای ضریح مستـقل بوده است. همه مورخان از ظرافت و زیبایی این ضریح‌هـا تعریف و تمجید کرده‌اند.

۹

در تاریخ برای اولیـن بار که از صندوق قبور ائمه بقیع سخـن به میان آمده به وسیله جهانگرد معـروف ابن جبیر (متوفای ۶۱۴ هـ . ق) می‌باشـد. او می‌گوید: «‌قبرشان بزرگ و از سـطح زمین بلندتر و دارای ضریحـی از چوب می‌باشد که بدیع‌تـرین و زیباترین نمونـه از نظر فن و هنر اسـت و نقوشی برجستـه از جنس مس بر روی آن ترسیـم و میخ‌کوبی‌هایی به جالب‌ترین شکـل در آن تعبیه شده که نمـای آن را هرچه زیباتر و جالـب‌تر نموده است» و عده‌ای مورخ دیگر که شبیـه به این تعابیر را به کار بـرده‌اند.

۱۰

این ضریح‌ها به دستـور مجدالملک ساخته شده است، می‌توان گفـت اولین ضریح بقیع نیز به دستور مجدالـملک ساخته شده اسـت. همچنین دو ضریح دیگر نیز برای بقیع سـاخته و نصب شده است که سومیـن آنها تا زمان تخریب این حـرم پا برجا بوده است. مرحوم سید محسن مـی‌گوید: «‌در اصفهان ضریح دیگری از فولاد بـه صورتی ظریف و زیبا سـاخته شد که در قسمت بالای آن اسماء حسنی بـا آب طلا و خط زیبا ترسیم شده بـود که با سختی فراوانی به جـده منتقل و به خاطر ممانعت سران مدینه سـه سال متوقف و با پرداخت مبالغ کلانی بـه مخالفان، در حـرم نصب گردید

۱۱

 

*وهابیت

بیش از سیصد سـال است که جامعه بزرگ اسلامی از پدیـده ای به نام وهابیت رنج می‌برد که پیامـدهای جبران ناپذیر و زیان بـار این گروه سالهاست که جهـان اسلام را مورد تهدید قرار داده اسـت.

۱۲

اندیشه های مخـرب و بدعت گذار وهـابی براساس اعتقـادات موجود در فقه حنبلـی در قرن چهارم پایه گـذاری شد که با حلول تعاریـف سلفی در قرن هشتم احیـا گردید و در قرن دوازدهم سازمـان یافت و در قرن چهاردهم هـجری این مکتب به عنـوان کالای سیاسی از نقطه‌ای به نقطـه دیگر صادر می گردید.

تاریخچه و جریان شنـاسی این گروه نشان از توطئه‌هـایی دارد که دولت‌های استعمـارگر علیه مسلمین طراحی کرده‌اند تـا با ایجاد انشقاق و تفرقه بین امت اسلامی و تزریق ادبیـات زور و بدون پشتوانه عقـلی در اعتقادات اسلامـی، راه را برای حاکمیت خویـش بر جهان اسلام باز نموده و تئوری تفـرقه بیانداز و حکومت کن را در جهـان اسلام عملی کنند.

۱۳

محققان تـاریخ وهابیت ثابت کرده‌اند که ایـن فرقه در اصل به دستور مستقیـم وزارت بریتانیا ایجاد شـد. به عنوان مثال کتابهـایی چون “پایه های استعمار” از خیـری حمـاد و “تاریخ نجد” از سنـت جان ویلبی یا و “خاطرات حاییـم وایزمن” اولین نخسـت وزیر رژیم صهیونیستی و نیـز “خاطرات مستر همفر” و …، پرده از این راز برداشتـه و نقش جاسوسان وزارت مستعمـرات انگلیس را در شکل گیری و تثبیت این فرقـه، حکایت می‌کند.

همفر در خاطـرات خویش آشنایی خود را با محمد ابن عبدالوهـاب مؤسس فرقه وهابیت اینگونه بیـان می کند:« این‌ جـوان‌ مغرور (محمد بن‌ عبدالوهاب‌) در فهم‌ قرآن‌ و سنـت‌ از درك‌ خودش‌ پیروی‌ می‌كـرد، و آراء و نظریات‌ بزرگان‌ مذاهب‌ را طـرد می‌كرد. نه‌ تنها بزرگان‌ زمانـش‌ و بزرگان‌ مذاهب‌ اربعه‌ بلكه‌ حتی‌ دربـاره‌ ابی‌ بكر و عمر نیز ـ در صورتیكه‌ از كتـاب‌ و سنت‌ چیزی‌ خلاف‌ نظریات‌ آنـان‌ می‌یافت‌ ـ آراء آنان‌ را هم‌ به‌ دیـوار می‌زد.

من‌ گمشده‌ خـودم‌ را در محمد بن‌ عبدالوهاب‌ یافته‌ بـودم‌، زیرا آزادگی‌ و غرور و منـش‌ و تنفری‌ كه‌ از علمـای‌ عصر خود داشت‌ و استـقلال‌ نظرش‌ كه‌ حتی‌ به خلفای‌ چهارگـانه‌ نیز اهمیتی‌ نمی‌داد، و تنهـا به‌ فهم‌ خودش‌ در قـرآن‌ و سنت‌ اتكـاء می‌كرد… سخت‌ نسبت‌ به‌ ابوحنیـفه‌ می‌تاخت‌، و درباره‌ خودش‌ می‌گفـت‌: من‌ از ابوحنیفه‌ خیلی‌ بیشتر می‌فهمـم و مدعی بود که: نصف‌ كتاب‌ بخـاری‌ باطل‌ است‌.»(دستهای ناپیدا، ۳۲)

۱۴

همفر می‌گوید زمـانی که در لندن بـودم، دبیر كل‌ گفت‌: وزارت‌ مستعمـرات‌ نقشه دقیقی‌ برای‌ شیـخ عبدالوهاب‌ تهیه‌ نموده‌ است‌ كـه‌ آن‌ را باید اجرا كند، و این‌ نقشـه‌ عبارتست‌ از:

۱٫ تكفیر تمام‌ مسلمـانان‌ و مباح‌ بودن‌ قتل‌ آنان‌، و غارت‌ كردن‌ اموالشـان‌، و هتك‌ آبروی‌ آنان‌، و فروختن‌ آنـان‌ در بازار برده‌ فروشان‌، و جـواز برده‌ ساختن‌ مردانشان‌ و كنیـز گرفتن‌ زنانشان‌.

۲٫ نابود ساختن‌ كعبـه‌ به‌ نام‌ اینكه‌ جزء آثار بت‌ پرستی‌ اسـت‌ ـ اگر بتواند ـ و مانع‌ شدن‌ مردم‌ از حـج‌، و تحریك‌ عشایر و قبایل‌ به‌ ـغارت‌ قافله‌های‌ حجاج‌ و كشتـن‌ آنان‌.

۳٫ كوشش‌ به‌ منظور ایجـاد روح‌ نافرمانی‌ نسبت‌ به‌ خلیفه عثمـانی‌ و تحریك‌ مردم‌ برای‌ جنگیدن‌ با او و تجـهیز لشكرهایی‌ برای‌ این‌ منـظور، و نیز لازم‌ است‌ با شریف‌های‌ حجاز با تمام‌ وسـائل‌ ممكنه‌ مبارزه‌ شود، و از نفـوذ آنان‌ كاسته‌ گردد.

۴٫ ویران‌ ساخـتن‌ قبه‌ها و ضریحها و اماكن‌ مقدسه‌ مسـلمانان در مكه‌ و مدینه‌ و دیگر بلاد اسلامـی‌ كه‌ برایش‌ امكان‌ داشته‌ باشـد، به‌ نام‌ اینكه‌ اینها بت‌پرستی‌ و شرك‌ و نوعی‌ اهـانت‌ به‌ شخصیت‌ پیامبر و خلفای‌ او و رجـال‌ اسلام‌ است‌.

۵٫ ایجاد هرج‌ و ـمرج‌ و آشوب‌ در بلاد به‌ هر انـدازه‌ كه‌ بتواند.

۶٫ انتشار قرآنی‌ دسـت کاری شده، که‌ احادیثی‌ كه‌ ناظر به تحریف‌ قرآن‌است‌ در آن‌ عملی‌ شده‌ باشـد.(دستهای آلوده،۹۲)

از اینرو همفـر پس از بازگشت از انگلستان به سوی بصـره روانه شد و پس از آن در جستجوی محمـدابن عبدالوهاب عازم نجـد گردید. وی با هماهنگی وزارت مستعمـرات بریتانیا دور جدیدی از رایزنی‌های خویش را بـرای قیام علیه حکومت عثمانی شـروع کرد و در نهایت با همکاری محمدابن سعود حاکم درعـیه و محمدابن عبد الوهاب مکتب وهابیت را به عنـوان یک مکتب ابداعی به جوامـع اسلامی تحمیل نمودند. 
 

*تخریب بقیع

اعتقاد وهابیـان درباره عموم مسلمانان این است که مسلمین پـس از ایمان به کفر برگشته‌اند و پس از توحیـد به شرک گراییده‌اند. زیـرا آنان در دین بدعت گذاشته‌اند و به جهت زیارت و تبرک جستـن به انبیاء و صالحین به کـفر و شرک روی آورده‌انـد، لذا جنگ با آنان واجب و ریختن خون آنان و تصرف اموالشـان بر مسلمانان (وهابیان) حلال است.

۱۴

پس از تسلّط سعودیـان بر حجاز، با توجه به پیوند فکری و مذهبی آنان با محمدبن عبدالوهاب، در هـر شهر و منطقه ای که وارد می‌شدنـد، آثار و ابنیه ساخته شده بر روی قبـور بزرگان صدر اسلام را خراب و ویران می‌کردند

وهابیان، بـار نخست در سال ۱۲۲۱هـ.ق بخشی از بنـاهای قبرستان بقیع را ویران نموده و سپـس با تکمیل سلطه خود بر حجـاز در شوال سال ۱۳۴۴هـ.ق کلیه این بناهـا و گنبدها و آثار را ویران و اموال و اشیـای گرانقیمت موجود در این اماکن را به تـاراج بردند و نه تنها در مدینه، بلکه در هرجا گنبـد و بارگاه و زیارتگاهی بود، به ویرانـی آن اقدام کردند.

۱۵

مرحوم سید محسن امین، ابعـاد ویرانی‌های وهابیان در حجاز را اینگونه وصـف میکند:« وقتی وهابیان وارد طائف شدند، گنبـد مدفن ابن عباس را خراب کـردند، چنانکه یکبار دیگر این کار را کرده بوـدند. آنان هنگامی که وارد مـکه شدند، گنبدهـای قبر عبدالمطّلب، ابوطالب و خدیجـه ام‌المؤمنین(علیها السلام) را ویران نمودنـد و زادگاه پیامبر(صلی الله علیه وآله) و فـاطمه زهرا(علیها السلام) را با خاک یکسان کـردند و آنگاه که وارد جده شـدند، گنبد و قبر حوا را خراب کردنـد و به طور کلی، تمام مقابر و مزارات را در مکه، جده، طائـف و نواحی آنها ویـران نمودند و زمانی هم که مدینـه منوره را محاصره کردنـد، به ویران کردن مسجد و مزار حمزه پرداختنـد. پس از تسلط وهابیان بر مدینه مـنوره، قاضی‌القضات وهابیـان، شیخ عبدالله بن بلیهـد، در رمضان ۱۳۴۴هـ.ق. از مکـه به جانب مدینه حرکت کرد و اعلامـیه ای صادر نمود و ضمن آن، جواز ویران کردن گنبدهـا و زیارتگاه‌ها را از مردم سؤال کـرده بود. بسیاری از مردم از تـرس به آن پاسخ نداده و برخی نیـز لزوم ویران کردن را خواستـار شده بودند.(مدینه شناسی، ۱/۳۳۳)

۱۶

 

البته هدف او از ایـن اعلامیه و سؤال، نظرخواهی واقعی نبـود، بلکه می خواست در میان مردم آمادگی ایـجاد کند، چون وهابیان در هیـچ یک از اعمال خود و در ویران کردن گنبدهـا و ضریح‌ها، حتی گنبد مرقد حضرت رسـول(صلی الله علیه وآله) منتظر نظر مـردم نبودند و این اعمال، پایه مذهب آنان اسـت. شاهد سخن آنکه، آنان پـس از نشر این اعلامیه و سـؤال و جواب، همه گنبدها و زیارتگاه‌ها را در مدینـه و اطراف آن ویران کردند و حتی گنبـد مضاجع ائمه اهلبیـت(علیهم السلام) را در بقیـع، که قبر عباس عموی پیامبر(صلی الله علیه وآله) نیـز در کنار آنها بود، خراب نمودند و دیـوارها و صندوق ها و ضریح‌هایی که روی قبرهـای شریف قرار داشت، همه را از بین بردنـد، آنها در این زیارتگاه‌هـا، جز تلّی سنگ و خاک، به عنـوان علامت باقی نگذاشتند

.

۱۷

از جمله تخریب‌هـا، از میان بردن گنبد مرقد عبدالله و آمنه، پدر و مادر حضـرت رسول خدا(صلی الله علیه وآله) و نیز مزار همسران آن بزرگـوار و قبر عثمان بن عفان و قبر اسماعیل بن جعفرالصـادق(علیه السلام) و قبر مالک، امام دارالهجره و غیر آن بـود که بیان همه آنها به طول می‌انجامد و به طور خـلاصه، تمام مزارات مدینه و اطراف آن و ینبع را خراب کردنـد و پیش از آن، قبر حمزه عموی پیامـبر(صلی الله علیه وآله) و قبور بقیه شهدای احـد را از بین برده بودند و از آنها جز مشتـی خاک برجای نمانده بود و کسی که بخواهد قبـر حمزه را زیارت کند، در صحرا جز تپه ای از خـاک نمی‌بیند.

۱۸

وهابیان از ترس نتیجه کارشـان، از خراب کردن گنبد و بارگاه حضرت رسـول(صلی الله علیه وآله) و کندن ضـریح آن بزرگوار خودداری کردنـد وگرنه آنان هیچ قبر و ضریحی را استثنـا نکرده‌اند، بلکه قبر پیامبـر(صلی الله علیه وآله) از آن جهت که بیشتر مـورد احترام و علاقه مردم است، از دیـدگاه آنها و از نظر دلایل وهابیان، اولی به خرابی اسـت و اگر از این نظر خاطرشـان جمع بود، حتماً قبر پیامبر(صلی الله علیه وآله) را نیز ویـران میکردند! بلکه پیش از مزارهای دیـگر، به تخریب آن اقدام میکردند. در کتـاب تاریخ حرم ائمّه بقیع اینچنین نقل شـده: این اقدام دقیقاً در هشتم شـوال ۱۳۴۴هـ. ق. انجام گرفـت و به کارگرانی که این عمل ننگین را انجـام دادند مبلغ هزار رـیال مجیدی دست مزد پرداخت گـردید. (تاریخ حرم ائمه، ۵۱)

۱۹

×مجتبی دوستی – مشرق

ارسال یک دیدگاه

بازگشت به بالا